Wesołych Świąt!

 

            Życzę Wam spokojnych, ciepłych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku! 

Kto się zgadza? ;)

 

„Men are like gum – after you chew they lose their flavour”

 

„Faceci są jak guma do żucia – trochę żujesz i tracą cały smak”

 

                                                       Cytat z serialu „Ally McBeal”

Prawda

 

„Everybody lies”

 

„Wszyscy kłamią”

 

 

Cytat z serialu „House, MD”

 

Zagadka na WalęTynki ;)

 

„Zima zdawała się nie mieć końca…. a potem jak królik z kapelusza wyskoczyło z kalendarza święto zakochanych…”

 

” – To twoje pismo?

  – Moje.

  – Czy ty masz jakąś emocjonalną dysfunkcję, kobieto? Najpierw wciskasz wszystkim róże, a teraz Walentynki? [...] Albo zacznij brać hormony, albo rzuć te, które bierzesz!”

 

” – W czym mogę ci pomóc?

  – Pomóc? Chyba podziękować.

  – A za co?

  – Za wyciągnięcie z jej krwiożerczych pazurów. Taki mój prezent na Walentynki”

 

„- Co to jest?

  – No kwiaty.

  – Ja widzę, że nie frytki, ale po co?

  – Dla twojej mamy.

  – Odbiło ci? Kupujesz mojej matce kwiaty na Walentynki? [...] Trzeba było kupić hurtowo i oblecieć jeszcze sąsiadów.”

 

” – Dżizus… ale co to?

– Serce konia.

  – Ale po co?

  – Pomyślałem, że mojego i tak pani nie zechce, a to największe jakie było. Kocham panią. ”

 

” – Artur? Co ty tu robisz?

  – Dziś są Walentynki.

  – Co są?

  – Walentynki. Święto zakochanych.

  – Ty się zjawiasz po pół roku w środku nocy i mówisz mi o święcie zakochanych? Odbiło ci?”

 

 No i skąd te cytaty? 

Wisława Szymborska „Odwódki”

Od wina wszędzie łysina.

Od samogonu utrata pionu.

Od whiskey iloraz niski.

Od żytniówki dzieci półgłówki.

Od koniaku finał na haku.

Od likieru równyś zeru.

Od Bourbona straszna śledziona.

Od martini potencja mini.

Od sznapsa wezmą cię za psa.

Od rumu pomruki tłumu.

Od drinka czarna godzinka.

Od cinzano konwulsje rano.

Od sherry nogi cztery.

Od brandy swędzenie wszędy.

Od palinki wstrętne uczynki.

Od calvadosu wartyś donosu.

Od maraskino spadaj rodzino.

Od pejsachówki pogrzeb bez mówki.

Od borygo uschniesz łodygo.

Od alaszu byt w rozgardiaszu.

Od siwuchy w brzuchu rozruchy.

Od węgrzyna dziwna uryna.

Od porto powrót z eskortą.

Od xeresu bieg do sedesu.

Od żywca wyje spożywca.

Od śliwowicy torsje w piwnicy.

Od absyntu zanik talyntu.

K2

 Weszli!!!! 

• W sobotę ekipa złożona z dziesięciu Nepalczyków zdobyła szczyt K2
• Przeszli oni do historii, stając na szczycie jedynego ośmiotysięcznika, który nie był zdobyty zimą
• W skład ekipy, która dokonała ataku szczytowego weszli: Nirmal Purja, Gelje Sherpa, Mingma David Sherpa, Mingma Gyalje Sherpa, Sona Sherpa, Mingma Tenzi Sherpa, Pem Chhiri Sherpa, Dawa Temba Sherpa, Kili Pemba Sherpa oraz Dawa Tenjing Sherpa
  
  

(Sobota to dziś, 16.01.2021)

Artykuł : K2: Szerpowie zdobyli szczyt! Przeszli do historii - Sport (onet.pl)

Zdjęcie : k2 - Szukaj w Google 

Pierzaste kłębki

Pierzaste kłębki

Brązowe, szare, żółto czarne

Pstrokate

Czarne oczy patrzą nieufnie

Gdy próbuję je podglądać

Zarzucają na siebie krople wody

A potem suszą się w słońcu

I układają piórka w wymyślne fryzury

Ptasie radio

Przechodzi czasem w wojnę światów

To znów leniwie przymykają oczy

W oczekiwaniu 

Odrodzenie

Szła bardzo powoli, bo wiedziała, że jest stanowczo za wcześnie. Na swoje usprawiedliwienie miała, że zawsze lubiła być wcześniej. I że się bardzo ekscytowała tym spotkaniem.

Facet wydawał się naprawdę ideałem. Długo poznawali się wirtualnie, była ostrożna, a on nie naciskał na przedwczesne spotkanie. Z każdą rozmową okazywało się jednak, że pasują do siebie, zgadzają się w najważniejszych rzeczach i potrafią dyskutować, jeśli się nie zgadzają.

Nie wymienili się zdjęciami, ale z grubsza opisali sobie nawzajem swój wygląd. Nie była nawet specjalnie zaskoczona, kiedy wymienił wszystkie cechy, które chciałaby, żeby miał jej idealny facet. Mieli duży ubaw planując jak rozpoznają się na tym pierwszym spotkaniu. W końcu ustalili, że ona będzie miała czerwoną apaszkę, a on czerwoną różę.

Dotarła do kawiarni. A może on pokaże kolejną swoją wymarzoną cechę i już tam na nią czeka? Uśmiechnęła się lekko i postanowiła przespacerować wzdłuż okna i może coś zobaczy. Znaczy kogoś. Z różą.

Niestety, przez okno kawiarni nie było za dużo widać. Zdjęła apaszkę, żeby na razie nie rzucać się nikomu w oczy i weszła do środka.

Zrobiła kilka kroków i zobaczyła Jego. Aż ją zakuło serce. Minęły dwa lata, a ona wciąż pamiętała ten okropny moment, kiedy ją odrzucił. Bo uznał, że nie jest dla niego odpowiednią osobą. Za wysokie progi. A ona nie dorasta mu do pięt. Bardzo długo zajęło jej poradzenie sobie z poczuciem niższości, które jej wtedy wbił do głowy. I jak widać choć umysł się oczyścił, to serce jeszcze pamięta.

I wtedy zauważyła na jego stoliku piękną czerwoną różę.

Podniósł głowę i ją zauważył.

Popatrzył obojętnie, a potem przeniósł wzrok na drzwi.

A ona poczuła, jak rośnie w swoich oczach, jak teraz już naprawdę pozbywa się wszelkich kompleksów, jak to przykre wspomnienie odchodzi w niebyt. Jeszcze przez moment przepłynęło jej przez myśl, że traci idealnego faceta, ale zaraz potem uświadomiła sobie, że teraz już naprawdę wie, że zasługuje na taki ideał. Nie ten, ale taki. Bo ten nie jest ideałem. Jej ideał nie będzie nikogo traktował jak gorszego rodzaju.

Pod jego zniecierpliwionym już spojrzeniem podeszła do stolika. Wyjęła z kieszeni czerwona apaszkę i położyła na róży.

A potem wyszła.

Niezły numer

 

Miało być coś innego, ale jak wcisnęłam "utwórz post" to zobaczyłam, że jest to ...

tysięczny wpis

!!!!!

Więc nic więcej nie napiszę, bo się delektuję tą liczbą. ;) 

Pudełko uczuć

 

Spod mojej ręki

Wychodzą

Kolorowe plamy

Linie

Kropki

Kreski

Zawijasy

Tworzy się wzór

Dziś w zieleni wiosny

Jutro w błękicie nieba

Wczoraj w jesiennych brązach, czerwieniach i żółci

Potem przyjdzie czas na róże i fiolety

Cała paleta uczuć

Zamknięta w pudełku kredek

Przed pierwszym mrozem

 

W deszczu

W jesiennych liściach

W przebłysku słońca

W ciemnych chmurach

W wietrze wyjącym w kominie

W śpiewie zimowych ptaków

Chowam wspomnienie o tobie

Niech zima je zamrozi

W wieczną zmarzlinę

Nie napiszę już więcej wierszy

25.10.2016

Nie napiszę już więcej wierszy

Otworzę okno

Słowa same ułożą się

W krzyk

Nie napiszę już więcej wierszy

Nie będę sobie żył wypruwać

Piórem

Tylko nożem

Nie napiszę już więcej wierszy

Opartych na sennych pragnieniach

Nie obudzę się

Nie napiszę już więcej wierszy

Podkuję zdania stukotem

To tak to to tak to to tak to to

Bezpieczniej

03.09.2016

Wszystko w tobie idealne

Jesteś jak najwspanialsze

Dzieło sztuki

I jak większość wspaniałych dzieł

Lepiej podziwiać cię

Z pewnej odległości

Karkonosze

02.07.2016

Pełna jestem was, moje góry

Oczy mam pełne widoków

Tych dużych

Jak Szrenica wyglądająca zza mgły

Tych małych

Jak kropla rosy spływająca po liściu borówki

Uszy mam pełne dźwięków

Tych głośnych

Jak piorun huczący pod Łabskim Szczytem

Tych cichych

Jak zięba śpiewająca wśród buczyny

Usta mam pełne smaków

Cierpkich

Jak ledwo dojrzale jagody

Słodkich

Jak woda ze źródła

Ręce mam pełne dotyku

Szorstkiego

Jak kora młodej brzozy

Miękkiego

Jak sierść bernardyna

Nozdrza mam pełne zapachów

Ostrych

Jak dym z komina górskiej chaty

Łagodnych

Jak kasztanowce o świcie

Serce mam pełne gór

Pięć faz umierania

26.02.2016

Tyle puzzli

Wpasowało się pięknie w moje życie

Pomalowało krajobraz

Rozświetliło uśmiechami słońce

Wypełniło puste miejsca

A teraz podesłałeś mi element

Nie pasujący do niczego

Disbelief

To chyba mi się śni

Anger

Jak mogłeś?

Bargaining

Już więcej nie będę, ale…

Depression

Topię się we łzach

Acceptance

Słońce, księżyc i potop

20.11.2015

W tej jednej chwili

Cała moja miłość była na mojej twarzy

W moich oczach

W moim uśmiechu

W przechyleniu głowy

Płynęła jak rwąca rzeka w twoim kierunku

Nawet nie próbowałam stawiać tam

W twym wzroku widziałam strach

Woda to żywioł

Stawiłeś jej czoła wyciągając rękę

Wzeszedłeś jak słońce na mym nieboskłonie

A ja jak księżyc w pełni świeciłam twym odbitym światłem

Ostry kurz

19.10.2015

Marzenia

Rozbite na drobne kawałki

Ostrym kurzem pokryły życie

Wbijają się w stopy

Gdy próbuję zrobić krok do przodu

Ranią dłonie gdy próbuję opisać swój ból

Wybacz ciszę

Bezruch mniej rani

Krajobraz po bitwie (non omnis moriar)

06.09.2015

Jak Warszawa po Powstaniu

Marzenia moje w ruinach

W myślach chwasty i mogiły

Nadzieje strzaskane

Widoki na przyszłość zasłania dym

Czekam

Aż powróci mieszkaniec

Wtedy położę pierwszą cegłę

I zacznę odbudowę

Szklany sufit

15.08.2015

Chciałabym ci powiedzieć – nie bój się

Chciałabym ci powiedzieć – możesz zaufać

Chciałabym ci powiedzieć…

Przez szkło

Słowa muszą przechodzić zniekształcone

Cofasz się

Co i rusz walę głową w szklany sufit

Ten dźwięk jeszcze bardziej cię odstrasza

Pułapka się zamyka

Mój świat

26.07.2015

Świat bez ciebie nie jest możliwy

Rozpada się na kryształki łez

Jak lustro w pałacu Królowej Śniegu

Świat z tobą nie jest możliwy

Błądzę w szklanym labiryncie

Każdy korytarz to ślepy zaułek