Wszystko, czego trzeba się nauczyć

29.02.2016

- Wypijmy – powiedziała Elżbieta, podnosząc ku niemu kieliszek.

Graeber zaśmiał się.

- Właściwie powinniśmy być teraz sentymentalni i smutni i prowadzić poważne rozmowy. Zamiast tego zjedliśmy pół zająca, uważamy, że życie jest cudowne, i dziękujemy za to Bogu.

- Przecież tak chyba lepiej?

- To jedyne, co można zrobić. Jeśli się nie ma wymagań, wszystko jest darem.

- Nauczyłeś się tego na froncie?

- Nie, tutaj.

- To dobrze. To właściwie jest wszystko, czego trzeba się nauczyć, prawda?

Erich Maria Remarque „Czas życia i czas śmierci”

Warren Wiebe „Live each day”

28.12.2015

Times gone by and times to come

Things I did and all I've left undone

Fate gave me our second chance

Now I sing, I laugh and love romance

A solitary rose for beauty's sake it grows

And still nobody knows how to create a rose

Life and breath are just not ours to give

Each day we take for granted is a gift we live

We don't hold tomorrow in our hands

And so I've learned to live each day the best I can

We don't see with just our eyes

And love won't leave in spite of our goodbyes

All we keep to take with us

When we go is all we leave behind

A solitary rose for beauty's sake it grows

And still nobody knows how to create a rose

Life and breath are just not ours to give

Each day we take for granted is a gift we live

We don't hold tomorrow in our hands

And so I've learned to live each day the best I can

Life and breath are just not ours to give

Each day we take for granted is a gift we live

We don't hold tomorrow in our hands

And so I've learned to live each day the best I can

And so I've learned to live each day the best I can

And so I've learned to live each day the best I can

Sen Julii

06.04.2012

Jasne słońce na mojej poduszce, lżejsze niż kołdra

Czy pozwoli wierzbie płaczącej objąć się konarami?

Sen Julii, królowa łodzi snów, królowa wszystkich moich snów.

Każdej nocy gaszę światło, czekam na pannę młodą w aksamicie

Czy pokryty łuskami pancernik znajdzie mnie tu, gdzie się chowam?

Sen Julii, królowa łodzi snów, królowa wszystkich moich snów.

Czy złamie mnie ten mglisty mistrz, czy klucz otworzy mój umysł?

Czy te śledzące mnie kroki złapią mnie? Czy naprawdę umieram?

Sen Julii, królowa łodzi snów, królowa wszystkich moich snów.

Tytuł oryginału : „Julia dream”

Autor : Pink Floyd

Cytrynowo

11.12.2015

Przejrzysta w promieniach słońca

Ubierała się na cytrynowo

Nigdy za dnia

Doprowadzi cię do płaczu

Sprawi, że będziesz mówił szeptem i jęczał

Ale gdy poczujesz pragnienie

Wyciśnie dla ciebie wodę ze skały

Czuję się tak, jakbym powoli zsuwał się pod powierzchnię

Czuję tak jakbym trzymał się próżni

Ubierała się na cytrynowo

Żeby wnieść trochę barw w szarą zimną noc

Miała swoje niebo

I trzymała się go kurczowo

Człowiek tworzy obrazy

Kręci filmy

Przez wysyłane światło

Patrzy na swoje własne zbliżenie

Człowiek potrafi uchwycić kolor

Uwielbia gapić się

Zmienia swoje pieniądze w światło, żeby jej szukać

Czuję się tak, jakbym dryfował na pełne morze

Czuję się tak, jakbym płynął do niej

Północ to chwila w której zaczyna się dzień…

Kolor cytryny

Przejrzysta w promieniach słońca

Człowiek wznosi miasto

Z bankami i katedrami

Roztapia piasek, żeby móc

Zobaczyć świat wokół

(Spotkasz ją tam)

Człowiek tworzy samochód

(ona jest twym przeznaczeniem)

I buduje drogi, by miał po czym jeździć

(musisz do niej dotrzeć)

Marzy o odejściu

(ona jest wyobrażeniem)

Ale zawsze zostaje w tyle.

To są dni

Kiedy cała nasza praca legnie w gruzach

To są dni

Kiedy szukamy czegoś innego

Północ to chwila w której zaczyna się dzień

Człowiek tworzy obrazy

Kręci filmy

Przez wysyłane światło

Patrzy na swoje własne zbliżenie

(spotkasz ją tutaj)

Człowiek potrafi uchwycić kolor

(ona jest twoim przeznaczeniem)

Uwielbia gapić się

(nie ma spania tutaj)

Zmienia swoje pieniądze w światło

(ona jest wyobrażeniem)

Żeby jej szukać

Cytrynowo

Ona jest marzycielką

Ona jest wyobrażeniem

Ona ma niebo

Przez wysyłane światło

Patrzy na swoje własne zbliżenie

Ubierała się na cytrynowo

Tytuł oryginału: „Lemon”

Autor : U2

Zaufanie to podstawa

20.12.2015

Księga Habakuka, znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu, w kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych.

Treść tej księgi wskazuje, że wywodzi się ona z czasu pomiędzy okresem dominacji Babilonu - zwycięstwami nad Asyrią w 612 p.n.e. i Egiptem w bitwie pod Karkemisz w 605 roku p.n.e. a pierwszym zajęciem Jerozolimy w 597 r. p.n.e. Zatem Habakuk żył równolegle z Jeremiaszem, lecz nic więcej na jego temat nie wiadomo.

Prorok Habakuk podejmuje problematykę, która nigdy ludziom nie dawała spokoju. Jak Bóg może pozwolić, żeby powodziło się ludom niegodziwym? A zwłaszcza jak to jest możliwe, żeby zachłanni Babilończycy (czy Chaldejczycy) byli potężniejsi od innych, bardziej spokojnych narodów?

Pytanie proroka jest istotne i ważne; podejmuje ono problem podobny do problemu Hioba, albo Psalmu 73. Odpowiedź nie jest teoretyczna, filozoficzna; jest nią po prostu zapewnienie, że stała wiara nigdy nie doprowadzi do rozczarowania, ponieważ Bóg panuje nad wszystkim i można mu ufać.

„Wołać będę ku Tobie: Krzywda (mi się dzieje)! - a Ty nie pomagasz? Czemu każesz mi patrzeć na nieprawość i na zło spoglądasz bezczynnie? Oto ucisk i przemoc przede mną, powstają spory, wybuchają waśnie.”

„I odpowiedział Pan tymi słowami: Zapisz widzenie, na tablicach wyryj, by można było łatwo je odczytać. Jest to widzenie na czas oznaczony, lecz wypełnienie jego niechybnie nastąpi; a jeśli się opóźnia, ty go oczekuj, bo w krótkim czasie przyjdzie niezawodnie. Oto zginie ten, co jest ducha nieprawego, a sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności.”