Barry White „My First, My Last, My Everything”

22.08.2015

We got it together, didn't we?

Nobody but you and me

We got it together, baby

My first, my last, my everything

And the answer to all my dreams

You're my sun, my moon, my guiding star

My kind of wonderful, that's what you are

I know there's only, only one like you

There's no way they could have made two

You're, you're all I'm living for, your love I'll keep for evermore

You're the first, my last, my everything

In you I've found so many things

A love so new, only you could bring

Can't you see if you, you'll make me feel this way

You're like a first morning dew on a brand new day

I see so many ways that I can love you

'Til the day I die

You're my reality, yet I'm lost in a dream

You're my first, my last, my everything

I know there's only one, only one like you

 There's no way they could have made two

 Girl, you're my reality, but I'm lost in a dream

 You're the first, you're the last, my everything

Nikogo nie ma w domu

26.10.2015

Mam małą czarną książeczkę ze swoimi wierszami

Mam torbę ze szczoteczką do zębów i grzebieniem

Kiedy jestem grzecznym pieskiem czasem rzucą mi kość

Mam elastyczne paski trzymające mi buty na nogach

Mam bluesa granego spuchniętymi palcami

Mam do wyboru trzynaście kanałów gówna w telewizji

Mam światło elektryczne

I mam możliwość zastanowienia się

Mam zadziwiającą umiejętność obserwacji

I właśnie dlatego wiem

Że jeśli będę chciał

Dodzwonić się do ciebie

Nie będzie nikogo w domu

Mam obowiązkową trwałą w stylu Hendrixa

I nieuniknione dziurki wypalone

Na całym przodzie mojej ulubionej satynowej koszuli

Mam plamy nikotynowe na palcach

I srebrną łyżeczkę* na łańcuszku

Mam fortepian, żeby podeprzeć nim moje doczesne szczątki

Mam dziko spoglądające oczy

I dziką potrzebę latania

Ale nie mam dokąd polecieć

Och, kochanie, kiedy podnoszę słuchawkę

Nadal nikogo nie ma w domu

Mam parę butów Gohills**

I blaknące odrosty

Tytuł oryginału” „Nobody home”

Autor : Pink Floyd

*polskim odpowiednikiem byłby tu „czepek” – od „być w czepku urodzonym”, które przetłumaczone dosłownie z wersji angielskiej to „urodzić się ze srebrną łyżką w ustach”; jednak o ile srebrna łyżeczka na łańcuszku jest dziwna ale do zniesienia, czepek już raczej wywołałby tylko zdziwienie i ironiczne uśmiechy, a nie to chciał osiągnąć autor, zostawiłam więc „łyżeczkę”.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,                                                                                                                                                                                                                                                                                  

** buty do kostki z elastycznymi zapięciami, modne w latach sześćdziesiątych, w Londynie sklepem, gdzie się je „obowiązkowo” kupowało był sklep Gohill na Camden; żółte takie buty ma na sobie Syd Barret na zdjęciach „Mick Rock Photo Sessions”.

Ultrafiolet

04.07.2015

Czasem czuję się jakbym nic nie wiedział
Czasem mam ochotę się stąd wynieść
Niech okaże się, że się mylę.
Nie mogę być wciąż silny
Kochanie, to już długo nie potrwa...

Och, skarbie,
Nie płacz
Och, mała,
Otrzyj łzy ze swych oczu.
Wiesz, że potrzebuję, żebyś była silna
Dzień jest tak ciemny jak noc jest długa
Czuję się jak śmieć,
A Ty sprawiasz, że czuję się czysty.
Jestem w mroku,
Jestem ślepy i niewidzialny.

Kochanie oświetl mi drogę

Ukryłaś swój skarb
Tam, gdzie nie zostanie odnaleziony,
Ale Twoja miłość jest jak sekret,
Który wszyscy znają.
Jest cisza, która wchodzi do domu,
W którym nikt nie może zasnąć.
Wydaje mi się, że to jest cena miłości,
Wiem, że nie jest niska

Kochanie oświetl mi drogę

Pamiętam,
Jak mogliśmy spać na kamieniach.
Teraz leżymy razem
Wśród szeptów i jęków
Kiedy byłem całkiem skołowany
I słyszałem operę w mojej głowie,
Twoja miłość była żarówką,
Zawieszoną nad moim łóżkiem.

Ultrafiolet, kochanie

Kochanie oświetl mi drogę

Tytuł oryginału : „Ultraviolet (light my way)”

Autor : U2

Przez piekło do nieba

11.07.2015

Joel, autor Księgi Joela, jest jednym z najbardziej tajemniczych autorów biblijnych ksiąg, nie wiadomo o nim praktycznie nic, poza tym, że był synem Petuela.

W związku z tym, że o autorze księgi nic nie wiadomo poza imieniem, czas i miejsce jej powstania pozostają kwestią sporną. Powszechnie się uważa, że została spisana po niewoli babilońskiej – najwcześniej w drugiej połowie VI wieku p.n.e. Pogląd ten opiera się na wiadomościach historycznych, które zostały wzmiankowane w tekście. Jerozolima prawdopodobnie została splądrowana przez najeźdźców, a jej mieszkańcy deportowani. Wspomniana w proroctwie świątynia prawdopodobnie jest drugim – odbudowanym po powrocie z niewoli – przybytkiem. Autorytet wśród ludności mają kapłani-przywódcy, a nie królowie, o których tekst milczy. Księga nie wspomina o królestwie północnym, a nazwy „Izrael” używa w znaczeniu „Juda”. Dodatkowo tekst nie zawiera nazw Babilończyków i Asyryjczyków, za to wymienia Greków. Z punktu widzenia zmian, które nastąpiły w judaizmie w drugiej połowie VI wieku p.n.e., księga wprowadza nieznane przed niewolą babilońską elementy: post, żal i urozmaicenie składanych ofiar.

Księga Joela stanowi drugą księgę w zbiorze dwunastu proroków. Oryginał został spisany w języku hebrajskim. Składa się siedmiuset trzech wersetów. W tekście hebrajskim ma cztery rozdziały, w Septuagincie i Wulgacie – trzy (rozdział drugi i trzeci zostały połączone), również w Biblii Lutra księga ma trzy rozdziały, z tym że połączone zostały rozdziały trzeci i czwarty.

Pod względem zawartości Księga Joela dzieli się na dwie części: klęski naturalne i ich następstwa oraz zapowiedź nadejścia dnia Jahwe i czynności, które powinny poprzedzać to wydarzenie. Pierwsza część obejmuje dwa rozdziały. Ziemię nawiedzają plagi szczurów i szarańczy, następuje susza. Klęska jest porównana do najazdu wrogów. Prorok nawołuje kapłanów i lud do pokuty i zwraca się do Jahwe z modlitwą błagalną.

„Co pozostało po gazam, zjadła szarańcza, a co pozostało po szarańczy, zjadł jelek, a co pozostało po jelek, zjadł chasil. Ocknijcie się, pijani, a płaczcie! Narzekajcie wszyscy, co pijecie wino, narzekajcie na młode wino, które odjęto od ust waszych. Nadciągnął bowiem naród przeciw mojemu krajowi, mocny i niezliczony, zęby jego jak zęby lwa, a zęby trzonowe ma jak lwica. Winnicę moją uczynił pustkowiem, a moje drzewo figowe połupał; obnażył je zupełnie i porzucił, tak że gałęzie ich pobielały.”

„A Pan wydaje głos przed wojskiem swoim, gdyż bardzo liczny jest Jego obóz i pilni wykonawcy Jego rozkazów; wielki bowiem będzie dzień Pański i straszliwy bardzo. I któż go przetrzyma? Przeto i teraz jeszcze - wyrocznia Pana: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, lament. Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli. Kto wie? Może znów pożałuje i pozostawi po sobie błogosławieństwo [plonów] na ofiarę z pokarmów i ofiarę płynną dla Pana Boga waszego.”

Podobny schemat jest powtórzony w drugiej części księgi. Tym razem wizja proroka przedstawiona jest w sposób eschatologiczny. Ziemię ponownie nawiedzą te same plagi. Aby je oddalić, należy dokonać prawdziwego aktu pokuty i zmienić swoje nastawienie. W końcu nadejdzie dzień Jahwe, poprzedzony kilkoma wydarzeniami: zesłanie ducha na wszelkie ciało, niewyjaśnione zjawiska astronomiczne, zbawienie wyznawców Jahwe, osądzenie narodów Tyru, Sydonu, Egiptu, Edomu oraz Filistynów. Zapowiada odmianę dziejów Judy i Jerozolimy.

„I wyleję potem Ducha mego na wszelkie ciało, a synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą śnili, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Nawet na niewolników i niewolnice wyleję Ducha mego w owych dniach. I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i słupy dymne. Słońce zmieni się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pański, dzień wielki i straszny. Każdy jednak, który wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony, bo na górze Syjon [i w Jeruzalem] będzie wybawienie, jak przepowiedział Pan, i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Pan.”

Bezpieczniej

03.09.2016

Wszystko w tobie idealne

Jesteś jak najwspanialsze

Dzieło sztuki

I jak większość wspaniałych dzieł

Lepiej podziwiać cię

Z pewnej odległości