Wszystko i nic

11.02.2016

Ally McBeal: Sometimes... when you hold out for everything, you walk away with nothing.

Ally McBeal: Czasem, kiedy liczysz na wszystko, zostajesz z niczym.


Cytat z serialu Ally McBeal

Michał Rudaś „Wszystko na dobrej drodze”

20.12.2015

Zasnęłaś,

Ja patrzę, słuchając rytmu Twojego oddechu.

I tylko dotykiem

Chcę Ci powiedzieć, że nie ma pośpiechu...

By dać nawzajem sobie czas,

Spróbować jeszcze raz,

By mogło znów być

Tak, jak właśnie teraz śnisz

W uśmiechu widzę Twym,

Że wszystko na dobrej drodze...

Gdy słońce nad ranem po twarzy przemknie,

Poczekam, aż wstaniesz

Jak zwykle w oczach mych wyglądasz pięknie,

Nie trzeba nam więcej

By dać nawzajem sobie czas,

Spróbować jeszcze raz,

By mogło znów być

Tak, jak właśnie teraz śnisz

W uśmiechu widzę Twym,

Że wszystko na dobrej drodze

W świetle*

24.01.2016

A więc

Myślisz

Że może

Poszedłbyś na przedstawienie

Poczułbyś ciepły dreszcz zamieszania

Ten blask rycerzy przyszłości

Mam dla ciebie, słoneczko, złe wieści

Pink nie czuje się najlepiej, został w hotelu

I przysłano nas, jako zespół zastępczy

I zamierzamy się dowiedzieć, jacy wy, fani

Naprawdę jesteście

Czy są na sali jakieś pedały?

Postawić ich pod ścianą

Ten w świetle reflektora

Nie podoba mi się

Pod ścianę z nim

Ten mi wygląda na żyda

A tamten to czarnuch

Kto wpuścił na salę tę hołotę

Ten pali skręta a

Tamten ma pryszcze

Gdyby mogło być po mojemu

To bym was wszystkich kazał wystrzelać

Tytuł oryginału: „In the flesh”

Autor : Pink Floyd

* In the flesh może znaczyć „osobiście”, „w świetle” lub „w rzeczywistości”

Odrętwiały

20.11.2015

Nie ruszaj się

Nie gadaj poza kolejnością

Nie myśl

Nie martw się

Wszystko jest w porządku

Po prostu w porządku

Nie chwytaj

Nie ściskaj kurczowo

Nie rób sobie zbyt wielkich nadziei

Nie oddychaj

Nie osiągaj

Nie smuć się bez pozwolenia

Nie sprawdzaj,

Balansuj tylko na płocie

Nie odpowiadaj

Nie pytaj

Nie próbuj i nie gadaj z sensem

Nie szepcz

Nie rozmawiaj

Nie biegnij, jeśli możesz iść

Nie oszukuj, konkuruj

Nie trać ani jednej chwili

Nie podróżuj pociągiem

Nie jedz

Nie rozlewaj

Nie sikaj do rynsztoku

Nie pisz testamentu

Nie wypełniaj żadnych formularzy

Nie wynagradzaj

Nie kul się

Nie płaszcz się

Nie wracaj późno

Nie wystawaj w bramie

Nie ładuj

Nie rzucaj się na swój miecz

Zagraj tylko następny akord

Jeśli czujesz, że zaczynasz się nudzić

Jestem odrętwiały

Jestem odrętwiały

Zbyt wiele nie wystarcza

Jestem odrętwiały

Nie zmieniaj marki

Daj mi co masz

Nie słuchaj zespołu

Nie gap się,

Daj czego nie dostaję

Nie przedrzeźniaj

Nie zmieniaj się,

Daj mi więcej

Masz następne winogrono

Zbyt wiele nie wystarcza

Jestem odrętwiały

Jestem odrętwiały

Daj mi więcej

Kawałek mnie, kochanie

Jestem odrętwiały

Nie błagaj

Nie zakładaj uzdy

Nie zakuwaj w kajdany

Nie miel

Daj mi więcej

Nie wykrzywiaj się

Nie zbaczaj z drogi

Jestem odrętwiały

Leż, umieraj, służ

Daj mi więcej

Nie teoretyzuj, realizuj, polaryzuj

Jestem odrętwiały

Rzucaj okiem, tańcz, zwalniaj, przepraszaj

Daj co masz

Daj czego nie dostaję

Daj co masz

Zbyt wiele nie wystarcza

Nie szpieguj

Jestem odrętwiały

Nie kłam

Nie próbuj

Insynuuj

Zatrzymuj

Wyjaśniaj

Zaczynaj od nowa

Jestem odrętwiały

Jestem odrętwiały

Nie triumfuj

Nie przymilaj się

Nie trzymaj się kurczowo

Nie nabieraj

Nie bzikuj

Szczytuj

Nie puszczaj farby

Nie mów

Jestem odrętwiały

Jestem odrętwiały

Nie przenoś

Nie łącz

Ochraniaj

Nie oczekuj

Sugeruj

Jestem odrętwiały

Nie przenoś

Nie łącz

Ochraniaj

Nie oczekuj

Sugeruj

Jestem odrętwiały

Nie walcz

Nie szarp

Nie nakładaj jarzma

Nie pracuj

Nie pragnij

Nie naciągaj

Nie ucz

Nie sięgaj

Jestem odrętwiały

Nie pożyczaj

Zbyt wiele nie wystarcza

Nie łam

Jestem odrętwiały

Nie uprawiaj szermierki

Nie kradnij

Nie podawaj

Nie naciskaj

Nie próbuj

Nie czuj

Daj mi trochę więcej

Nie dotykaj

Jestem odrętwiały

Nie nurkuj

Nie cierp

Nie rymuj

Nie fantazjuj

Nie powstawaj

Nie kłam

Jestem odrętwiały

Nie przenoś

Nie łącz

Ochraniaj

Jestem odrętwiały

Nie oczekuj

Sugeruj

Nie przenoś

Nie łącz

Ochraniaj

Jestem odrętwiały

Nie oczekuj

Sugeruj

Jestem odrętwiały

Tytuł oryginału : „Numb”

Autor : U2

Bez wezwania do skruchy

11.12.2015

Księga Nahuma jest jedyną księgą, która w pierwszym wersie podaje od razu temat całej księgi i autora:

„Wyrok na Niniwę. Księga widzenia Nahuma z Elkosz.”

Jest to jedyna informacja o Nahumie w całej Biblii hebrajskiej. Do proroctw Nahuma odwołuje się deuterokanoniczna Księga Tobiasza, co jednak nie pozwala na dodatkową identyfikację tej osoby. Imię Nahum (hebr. נַחוּם) oznacza „Jahwe pociesza”. Nahum mógł być prorokiem kultowym wygłaszającym groźby przeciwko wrogom ludu Bożego podczas ceremonii sakralnych, czy nawet głównym prorokiem w świątyni jerozolimskiej.

Elkosz, rodzinna miejscowość proroka, nie została zidentyfikowana. Istnieje przypuszczenie, że należy ją utożsamiać z Alkusz, wioską odległą o 30 km od Mosulu, gdzie znajdują się ruiny Niniwy. Ta lokalizacja wskazywałaby też na pochodzenie Nahuma spośród Izraelitów przesiedlonych do Asyrii w 722 po upadku Królestwa Północnego. W Mosulu pokazywany jest też, od czasów średniowiecza, rzekomy grób proroka Nahuma.

Większość biblistów uważa, że datami granicznymi dla powstania Księgi Nahuma są 663 i 612 p.n.e. Tłem Księgi Nahuma są prześladowania asyryjskie po upadku Królestwa Izraela, które nastąpiło w 722 p.n.e. Autor był zapewne świadkiem okrucieństwa i krzywd wyrządzonych jego rodakom przez Asyryjczyków. Księga odzwierciedla pragnienie odwetu wobec wrogiego narodu.

Tekst księgi Nahuma jest trudny, miejscami wygląda na źle zachowany. Stosowane słownictwo jest nietypowe. Księga wykorzystuje wiele form: poemat akrostychiczny, lamentację żałobną a także szyderczą pieśń (3,8-19). Opis burzonej Niniwy pełen jest dynamiki i dramatyzmu, obfituje w poetyckie obrazy (sadzawka, jaskinia lwów, nierządnica, drzewa figowe, szarańcza). Stosowane też są gry słów oraz efekty dźwiękowe. Komentatorzy podkreślają poetycką biegłość autora księgi Nahuma.

„Pogromca nadciąga przeciwko tobie. Strzeż twierdzy; nadzoruj drogę, wzmocnij biodra, rozwiń jak najbardziej siłę. Tarcze jego bohaterów lśnią czerwienią, wojownicy w szkarłat ubrani; ogniem stali iskrzą się wozy, w dniu jego przygotowania; a włócznie ich się poruszają. Po gościńcach szaleją rydwany, przewracają się na błoniach; widok ich - niby pochodnie, przejeżdżają jak błyskawice.”

„Oto lud twój: kobiety pośród ciebie; nieprzyjaciołom twoim staną otworem bramy twego kraju; ogień strawi twoje zawory. Naczerp wody na czas twojego oblężenia. Umocnij twoje szańce. Wejdź w błoto i ugniataj glinę; weź formę ceglaną. Tam pochłonie cię ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jak szarańcza; rozmnóż się jak chrząszcz, rozmnóż się jak konik polny.  Rozmnożyłaś swoich kupców ponad gwiazdy niebios; szarańcza wykluje się z oprzędu i uleci. Stróże twoi jak szarańcza, a twoi urzędnicy jak mnóstwo koników polnych, które osiadają na murach w czasie zimna; wschodzi słońce, a odlatują, i nie wiadomo, gdzie ich miejsce.”

Księga Nahuma jest też jedną z najkrótszych, składa się z trzech rozdziałów i czterdziestu siedmiu wersetów. Dzieli się na dwie części:

1.Hymn o teofanii Boga (rozdział 1)

2.Pieśń przeciw Niniwie (rozdział 2–3)

Księgę otwiera poemat – hymn o strukturze akrostychu. Podobnie jak w psalmach alfabetycznych kolejne wiersze zaczynają się od kolejnej litery alfabetu hebrajskiego. Utwór obejmuje połowę alfabetu hebrajskiego i uznawany jest na ogół za niezależny od pozostałej treści księgi. Hymn wysławia Boga – jako mściciela i wojownika, przychodzącego na Ziemię (teofania), aby osądzić i ukarać swoich nieprzyjaciół, a jednocześnie ocalić tych, którzy szukają u niego ocalenia. Dalej następują wyrocznie przeciw narodowi ciemiężącemu Judę, przy czym Asyria nie jest wymieniana bezpośrednio. W ostatnim wersecie pierwszego rozdziału (1,14) Bóg ogłasza wyrok na Niniwę. Drugi i trzeci rozdział zajmuje poemat o zburzeniu Niniwy. Rozpoczyna go obraz radosnej wieści dla Judy, a jednocześnie ironiczny apel do mieszkańców Niniwy, aby przygotowali się do obrony. Autor następnie przedstawia w plastyczny sposób sceny zagłady miasta i wyraża satysfakcję z okrucieństw, które dotknęły Asyrię – tych samych, których nie szczędziła innym narodom. Księgę kończy ironiczna lamentacja zapowiadająca rychły upadek Niniwy:

Jest to jedna z kilku ksiąg prorockich, w której nie ma wezwania do skruchy. Główne przesłanie księgi skupia się wokół tezy, że Bóg pomści grzechy Niniwy i jednocześnie przyniesie radość ludowi Bożemu. Upadek Niniwy ma być aktem sprawiedliwości Bożej.

Nahum krytykowany był za skrajny nacjonalizm i radość z upadku wroga. Jednocześnie nie piętnował (jak czynili to inni prorocy, m.in. współczesny mu Jeremiasz) grzechów własnego narodu. Komentatorzy podkreślają jednak, że celem Nahuma było potwierdzenie, że Bóg pozostaje wierny Judzie i jej nie opuści.

Kanoniczność księgi Nahuma w zbiorze ksiąg Starego Testamentu nie ulegała nigdy wątpliwości.